Ik moest 'het' áltijd állemaal oplossen

Gepubliceerd op 7 maart 2022 om 11:21

De overtuiging "Ik moet het oplossen", is bij mij een diepgewortelde. Gisteren nog kwam hij voorbij. Onze zoon was intens verdrietig omdat zijn zus een partijtje had en hij niet.

Hard huilende liep hij door het huis. In de eerste jaren als moeder, gingen bij mij alle alarmbellen af in zo een situatie. "Hoe kan ik het verdriet stoppen, wat moet ik doen, hoe dan, wat dan, HELP, HELP ik weet niet wat ik moet doen?!". Nu kan een deel van mij het al veel meer "laten."  Maar toch, gisteren kwam die oude stem tóch omhoog en wilde ik hem troosten, benaderen, afleiden. Ik probeerde het "op te lossen".

Hij duwde mij van zich af en ging alleen maar harder huilen

Hij wilde niet benaderd worden. Oh ja, natuurlijk, de boodschap werd weer helder: "Ik hóef hier niets op te lossen, ik hoef hier niets te doen, ik hoef er alleen maar te zijn." Ik zei tegen hem: "Je moet even huilen, hè? Huil maar, mama en papa zijn hier als je klaar bent, goed? " Door zijn tranen heen, knikte hij, zuchtend, naar adem happend, opgelucht. Niet snel daarna, was het klaar. Gewoon klaar. 

Overtuigingen die we als hebben, zijn ontstaan in onze kindertijd

We hebben ze gevormd om pijnlijke situaties aan te kunnen, om onszelf te beschermen. In onze kindertijd waren ze dus héél erg functioneel. Ze zorgen ervoor dat je als kind "veilig was'. Alleen als we volwassen worden, worden veel overtuigingen niet meer zo functioneel of zelfs disfunctioneel. Voorbeelden van een aantal voorkomende overtuigingen zijn:

  • Ik moet het oplossen.
  • Ik moet het allemaal alleen doen.
  • Ik moet het kunnen.
  • Ik mag niet falen.

etc.etc. Er zijn oneindig veel overtuigingen. Ga maar eens na bij jezelf: wat denk je allemaal over jezelf hoe je moet zijn of wat je moet kunnen? En wat je dus allemaal denkt te moeten, kunnen en zijn naar je kind toe?

Ik heb nieuws voor je: de meeste overtuigingen kloppen helemaal niet

Om bij het voorbeeld van mijn zoontje te blijven. Wie zegt dat ik zijn verdriet op moet lossen? Waarom zou hij niet verdrietig mogen zijn? Het is toch ook om te janken als je zus naar een partijtje is en jij niet? En misschien wel de belangrijkste vraag: waarom zou verdriet er niet mogen zijn, waarom moet het weg gestopt worden? Waarom en wie zegt dus dat ik "iets" op moet lossen? Wie ben ik om het te moeten oplossen?

Er Zijn en troost aanbieden

En natuurlijk mag (of moet je zelfs als ouder) er Zijn voor je kind en hem of haar troost bieden. Je kind op schoot nemen, de veilige ruime biedend waarin de tranen mogen vloeien. Dat gebeurt  echter vanuit een heel andere energie dan "het op moeten lossen". En alleen áls je kind dat ook wil. Mijn kinderen willen dat helemaal niet altijd. In sommige gevallen is dat pas als ze eerst even zelf hun verdriet of boosheid hebben geuit. Pas daarna willen ze op schoot. Dat was overigens ook een heel proces om dat te ontdekken waarbij ik me vaak afgewezen voelde ("hij wil mij niet, ik voldoe niet als moeder") en schaamte ("wat zullen die andere moeders wel niet denken, ik laat mijn kind huilen") . 

Een valse overtuiging veroorzaakt 'niet prettige' emoties.

Vera Helleman legt dit uit in de inleiding van het geweldige boek De Emotie-encyclopedie. Als overtuigingen niet resoneren met je kern, je essentie, dan gaan je emotionele nekharen omhoog staan. Dan ontstaan er emoties zoals stress, machteloosheid, boosheid. Op die manier vormen je emoties een feedback systeem op jouw overtuigingen en bieden ze een kans om oude valse overtuigingen los te laten en nieuwe gezonde functionele overtuigingen te vormen.

Mijn nieuwe volwassen overtuiging is: Ik hoef het niet op te lossen

Verdriet mag er zijn, boosheid mag er zijn. Dat deze overtuigingen wel kloppen, is te merken aan de ontspanning die ontstaat bij mij en mijn kinderen, de héle situatie ontspant gewoonweg. En natuurlijk, het integreren van zo een nieuwe overtuiging gaat niet altijd van de een op de andere dag. Oefenen en jezelf eraan blijven herinneren. Je bewustworden van je gedachten, van je lichaam, je emoties is onderdeel van het proces. Afstand nemen van de situatie, niet meteen reageren, goed blijven doorademen en je eigen gevoelens de ruimte geven, zijn stapjes die je kan nemen in dit proces. En daarna de situatie opnieuw bekijken, met een volwassen blik vanuit je volwassen Ik.

Ben je benieuwd naar jouw valse overtuigingen?

Wil je ervaren en leren hoe je deze een beetje los kan laten en in ontspanning kunt komen? Doe dan mee met de workshop op 27 maart.

We hebben een prachtig programma waarin we o.a. inzichten opdoen vanuit een opstelling en spiegeloefening, ons (dieper) verbinden met ons lijf en stille midden m.b.v. ademhaling en zachte beweging en ontspannen met Yoga Nidra

Naast dat wij een verrukkelijke, ontspannen dag voor jou willen faciliteren, nodigen wij je uit die dag te ontdekken over en oefenen in hoe je kunt Zijn en Blijven binnen de hectiek van je gezin.

We sluiten de dag af door creatief aan de slag te gaan (geen talent nodig!) waardoor jij jouw ervaringen en inzichten verankert en zo mee kunt nemen naar huis. Op die manier kun je er gemakkelijker een beroep op doen op momenten dat je dit nodig hebt.

En laat je tussendoor heerlijk verwennen door de biologische lunch en het lekkers waar voor wordt gezorgd.


«   »

Reactie plaatsen

Reacties

Er zijn geen reacties geplaatst.