Wat je kan leren van de Nee-fase van je peuter

Gepubliceerd op 19 juli 2021 om 10:30

Onze lieve bijna-kleuter zit in een verlate Nee-fase. En poeh, ik heb er toch een moeite mee. Dagelijks word ik uitgedaagd door zijn brullende NEEEEE, woede-aanvallen, het gooien met spullen of krijgt grote zus een harde stoot of por. Allerlei tips vond ik op het internet voor het omgaan met- maar vooral het “overleven” van de Nee-fase. 

Wat ik miste in de informatie, is wat je als ouder zelf kan leren van deze fase. Want alhoewel dit gedrag hoort bij een gezonde ontwikkeling, in de dynamiek met je kind komt áltijd een stuk van de ouder tot uitdrukking.

 

In de Nee-fase draait alles om het ontwikkelen van zelfstandigheid en identiteit. Deze fase nodigt jou dus uit te kijken naar jouw eigen autonomie en identiteit. Hoe meer je uitgedaagd wordt door deze fase met je kind, hoe meer er te leren valt voor jou als ouder.

In dit artikel stel ik je een aantal vragen waarmee ik je hoop te inspireren om op zelfonderzoek uit te gaan, iets wat ik zelf ook deed.

Ten eerste "autonomie". Autonomie is afgeleid van het Griekse woord autonomía, wat 'eigen wetten opleggend' betekent. Een autonoom persoon bepaalt zelf wat hij/zij belangrijk vindt en handelt daarnaar.

Heb jij moeite met het autonome gedrag van je kind?

  • Vraag jezelf af in hoeverre jij als ouder helder hebt wat jouw wetten en regels zijn. Heb jij een duidelijke visie over wat je wel en wat je niet wilt in de opvoeding? 
  • Lukt het om deze wetten en regels na te leven? Wat zorgt ervoor dat je toch gedrag toestaat waar je in essentie op tegen bent? Ben je te moe om de strijd aan te gaan? 
  • Of ga je de strijd niet aan omdat je niet tegen ruzie kan? Raakt gehuil en geschreeuw jou zo diep dat je er alles aan doet om het te voorkomen?

 

Ten tweede "identiteit". Een identiteit schept eigenheid en houvast. Een eigenheid waar je in tijden van onzekerheid op terug kunt vallen. In de kern is een identiteit "tevreden zijn met jezelf" en je bewust zijn van jezelf binnen het grotere geheel van het leven: je weet wie je bent en weet wie je niet bent. En dat geeft rust.

 

  • Hoe stevig sta jij en hoe duidelijk straal je dit uit? Ben jij aanwezig met jouw eigenheid en identiteit?
  • Kun je aanwezig blijven tijdens een driftbui? Kun je bij jezelf blijven?
  • Accepteer je jezelf en jouw identiteit? Hoe is het gesteld met jouw zelfliefde? 

Zelf kwam ik er niet uit met mijn struggels met onze zoon. Want alhoewel ik oudercoach ben, jezelf coachen blijft lastig. En ook ik heb nog genoeg punten om te ontwikkelen.

Ik vroeg mijn vriendin en collega Willemijn Thiel om hulp en zij gaf mij de inzichten. Zo verhelderend.

 

Wat mijn zoon mij leert door mij uit te dagen met zijn gedrag is: aanwezig blijven, meer gronden ("zijn, zijn, zijn, zijn") , vertrouwen, niet-weten, loslaten, vrijheid en ruimte geven.

Dit zijn mijn thema's en ontwikkelpunten die het lieve kleine ventje mij (onbewust) laat zien. En tegelijkertijd is dit wat hij nodig heeft van mij.

Is dat niet prachtig? En alleen al dat inzicht maakt een driftbui veel dragelijker. 

Wil jij ook weten wat jouw kind je laat zien met zijn gedrag en kom je er zelf niet uit? Ik kijk graag met je mee. Neem graag contact met mij op. 

"In het gedrag van het kind, schuilt een levensles voor jou."


«   »

Reactie plaatsen

Reacties

Er zijn geen reacties geplaatst.